Mexico, país de sueños

Fue lo que cantó la Cantante sin nombre de mi país. Como mi talento de canto es más limitado escribiré un poco sobre Mexico.

No he ido nunca. En realidad no conozco nada. Pero hago un guacamole q.t.c.
El país, que empieza en Baja California y va hasta Quintana Roo (Cancún) es el gran puente entre Estados Unidos y America del Sur. Por eso en Texas y Arizona hay tanta gente hablando español.

Mis vecinos aquí en Barna son mexicanos. Son unos "chamacos" que han montado una taqueria para que los "chingones" pueden ir a comer o cenar.
Hace un año y pico una amiga nuestra tenia el local "EL POLLASTROT" alli. Los domingos de resaca ibamos mi mujer y yo a tomar un apanado o un encebollado.
No obstante se traspaso el bar y se instalaron esos mariachis. Francamente el sitio no es nada grande, pero tiene un tiron tremendo asi que hay que reservar siempre.

Asi que en poco tiempo han ganado bastante "varo" y justo enfrente se quedo un local vacio. Han montado una tiendecita con productos tipicos como nachos, chipotle, jalapeños y otras delicias de su tierra como las cervezas Modelo y Corona, los jarritos y todo tipo de botellas de tequila.

Evidentemente los mexicanos entienden el castellano estandar, pero me encontré este buenisimo diccionario en Frikipedia:

http://www.frikipedia.es/friki/Regionalismos_Mexicanos

Texas, en el sur de Estados Unidos pertenecia a Mexico hasta finales del 1845 cuando  EEUU anexo este territorio.

Los niños, y generalmente la gente que sabe de dibujos animados conocen Mexico tambiéen de Speedy Gonzalez: Iba iba, andale andale, the fastest mouse in all Mejico.
En los años 70 y 80, nuestros amigos Cheech Marin y Tommy Chong hicieron una serie de peliculas. Legendario es una escena cuando Cheech, un americano de ascendencia mexicana lleva a Chong en una furgoneta y le enseña la palabra PENDEJO.
También Cheech canta sobre Mexican Americans, que siguen clases de español y no logran sacar una nota sobresaliente.
Otro gran artista de Mexico es Carlos Santana, que tiene el arte de hacer sus canciones en ingles y español a la vez.

Cruzamos de nuevo la frontera a Estados Unidos. Un gran trozo de Arizona y Nuevo Mexico tambien pertenecian a Mexico, pero vendieron el territorio en la Venta de la Mesilla a finales de 1853.
La brillante serie Breaking Bad fue rodado en Nuevo Mexico. Con una caravana al desierto.  Cuando imagino Mexico me llega la imagen de un saloon en un desierto fronterizo, con un señor al lado de la puerta que lleva un sombrero tremendamente grande mientras hace la siesta y el patron dentro del saloon sirviendo tequilas.

En Baja California se encuentra la ciudad fronteriza de Mexicali (Mexico-California) y en el otro lado de la frontera se encuentra Calexico (California-Mexico).

Dedico esta historieta a los amigos de la Taqueria y de la tienda Abarrotes Doña Cuca.

09/11/2007 - 09/11/2012 Aniversario del blog

Estaba hojeando el blog y vi que el primer post fue creado hace exactamente 5 años.

En estos 5 años ha pasado de todo, me he mudado un par de veces, he escrito pocas entradas (aunque, eso si, en varios idiomas).
Son casi la una de la tarde, en breve iré a comer, después trabajaré un par de horas mas, y luego ya comienza un fin de semana, con la barbacoa del curro en Les Planes y por la noche iremos al ALFA en Gracia.

Para el mes de noviembre; hace un tiempo de puta madre aun, ya que como toda la lluvia cayo en Octubre.
Buen viernes y esplendido fin de semana. Yo voy a por mi bocata. Agur

Le voyage de Victor

Nous avons celebré une fête pour un des amis de Barcelone. Le mec s'appelle Victor et je vais écrire un peu pour lui.

Je l'ai connu depuis 8 ans quand je travaillais chez ABX. Avec notre groupe d´aller a manger les vendredis, nous nous preparions pour aller au bar du ZAL un vendredi, et on nous presentait.
Il est très populair et a beaucoup d'amis. Le garçon est sympa et il est un grand organisateur de fêtes, evenements et toute type de reunions. Laisse nous faire un voyage dans le temps.

Dans le 2004, les vendredis on allait au bar du ZAL pour manger le menu (le malheur economique encore n'existait pas) avec du vin et un carajillo de crema catalana pour terminer (au moins moi et notre autre ami Tomas, mon professeur de catalan). Et après le repas encore a bosser quelques heures avec le visage rouge.

C'est le debut de l'été de 2005. Cela on celebre en Espagne comme San Juan (Saint Jean). Victor me demandait si je voulais aller avec lui et sa groupe d'amis a une maison rural de la province de Tarragona. Comme le 24 juin tombait un lundi, ça donnait un jour extra de weekend (le pont).

Certainement ça doit etre chouette. C'etait le typique event d'organiser beaucoup, de sortir super en retard de Barcelone et d'arriver au petit village vers 1:00 du matin, mais aussi c'etait un event fameux que tout le monde se rappelle.

Nous restons dans la province de Tarragona (Catalogne du sud). Catalogne a une autre tradition gastronomique; les calçots (des oignons largues) que on met sur le grill, après on les mange avec sauce romesco, et ensuite on mange la viande avec beaucoup d'aioli. Si l´aioli n´est pas dans le restaurant, on ne reserve pas, parce que cela implique que Jordan ne vient pas.

Avant l´epoque facebook, Victor envoyait les courriels a tout le monde, il les appelle et tout le monde vient et on se passe plus que bien. Maintenait il cree des events, complète avec photos, et c´est normal dans une calçotada de se trouver avec 75 personnes.

Les derniers années de calçotadas etaient accompagné de karaoke, et nous chantons tous ensemble Losing My Religion de REM et Sweet Home Alabama de Lynyrd Skynyrd. Autre chanson qu'il aime vraiment est Boig per tu de Sau et tout le répertoire des Hombres G.

Quelque chose lui manquait, et pour ça, il decidait dans le 2008 de voyager a Londres dans le Royaume-Uni. Il voulait améliorer son anglais, pour avoir plus de chances dans le marché de travail que déjà commence a être foutu en Espagne.
J´etais le dernier de ses amis en faire une visite a l´Angleterre. J´allais a un bureau de changer sixcents euros pour les pound sterling et je prenais un avion a Luton, là un train a Kings Cross et le "tromé" (the tube) a son quartier Barons Court.
Ma semaine a Londres avec lui et ses autres amis etait genial. Simplement fantastique et inoubliable. Du a un malheur avec mon camera de photos que je n´ai pas pu récuperer (la camera s´avait mouillé et j´etais bourré), je visite souvent le page de mon ami, qui a tous les photos bien ordennées. Quelle nostalgie, le voyage sur la ligne District chantant London Calling, la visite a Camden Town et la nuit de tapas espagnoles ;-)

Autres voyages memorables sont Berlin (moi d´interprète) et Rome, avec nos visites culturelles...

Enfin, Victor avait organisé une fête pour celebrer qu´il va commencer a bosser a Nìmes en France, mais l´entreprise lui a menti (ou triché, che pas exactement l´histoire, mais bon) et finalement il a trouvé du boulôt ici a Barcelone. C´est a dire, il reste chez nous a Barcelone. En tout cas, je lui voulais remercier pour tous les events etc. etc. qu´il a monté avec nous, les bonnes memoires restent là toujours.

Noiiiii, ets únic i tu ho saps. Molta sort a la feina què hagis trobat aqui a la ciudad condal.
una abraçada!

De nederlandse vakantie

Voor Yina was het de eerste keer dat ze naar Nederland kwam. Mede vanwege het feit dat ze het Nederlands
zou moeten leren, voor deze keer het verhaal in het Nederlands!


Vrijdag 24 Augustus 2012.

Gisteravond reeds de koffers ingepakt. Vervolgens snel wat brood, drinken en zoetigheidjes gekocht en daarna de metro genomen naar Sants. Er was tijd genoeg om in te checken en even een koffie te drinken. De bus vertrok stipt op tijd (duitse Pünktlichkeit) om 17:00 en er waren een aantal zgn. "ophaalstops" in Lloret de Mar, Girona en Figueres. Zodoende waren we dus ook pas om 20:30 in Figueres, we aten ons broodje en om 21:30 reden we Frankrijk binnen.

 Zaterdag 25/08

De baldadige jeugd in de bus (jonge belgen) waren blij dat om 1:45 de eerste grote stop plaatsvond, ergens in de buurt van Valence. Pas na het zien van de rivieren Rhône en Saône in Lyon heb ik even geslapen. Een nachtelijk dutje en in Dijon was ik alweer wakker. Iets boven Dijon om 6:30 werd er in de kou een bakje koffie gedronken. Nadat ook Nancy en Metz achter ons liggen eindigt een route over een wat vreemde noordfranse snelweg bij Longwy en rijdt het hele gezelschap bij Aubange Belgie in.

Inmiddels had de bus ook dorst en dat leidde tot nog een minipauze, waarna de hoofdstad Brussel werd aangedaan. In Noord Brussel stroomde de bus bijna leeg, zelfs mensen die pas in Antwerpen uit zouden stappen waren ineens weg, dat zorgde voor verwarring bij chauffeurs. Toch waren er nog wel mensen die er in Antwerpen uitstapten. De laatste Belgische kilometers. Net aan de grens zit Hazeldonk zo'n megagroot poligono. Een lekkere Nederlandse lunch en na een ultrakorte stop in Eindhoven door naar Utrecht. Vlak voor de beroemde brug van Zaltbommel belde Albert al. Een half uurtje daarna konden we eindelijk de bus uit, pa en ma stonden al een uur te wachten. Snel met de volvo naar de Achterhoek via de altijd mooie A1. Eenmaal aangekomen in Barchem kwamen ook mijn broers. Gezellig avondeten, ff douchen een potje Grolsch leegkloeken, visite van Conny & Willie en naar het Barchems feest. Fantastische ambiance, het vele (gratis) bier wordt met glazen tegelijk aangesleept. We zongen een beetje en fietsten tegen drie uur naar huis.

Zondag 26/08

Oef. Lekker geslapen en monsterlijk ontbijten. Het regende wel veel. Wat later met de parapluutjes in de hand gaan wandelen langs de koetjes en door het bos. Wat smikkelen van de bramen aldaar en het ijsje van de kiosk. Albert haalde oma op en iedereen vond de weg naar een goede woktent in Eibergen. De broers retourneerden naar resp. Huizinge en Enschede. Er viel nog een stortbui.

Maandag 27/08

 's Ochtends de plannetjes voor de week wat doorgenomen. Vandaag fietsen. Dus Yina met moeder's grote fiets aan het trainen in de straat. Maar die fiets is veel te groot.

 20 KM fietsen dat zit er niet in. Bij de buren werd even een klein fietsje geleend en met Albert en Ina fietsten we naar de molen in Zwiep. Daar thee drinken en in de molen klimmen. Toch is zo'n tochtje best moeilijk met een heel klein zadel, vooral in de stoffige zandweggetjes. Verder hebben we boodschappen gedaan en kwamen Johnny en Annelies tegen. We zaten in de koffiehoek van de AH terwijl het karretje gevuld werd. We kookten voor ons drieen (moeder was weg naar een chique BBQ) en daarna bezochten we de tuin van de buren waar de boog juist afgebroken was. We hielpen wat met de demontage en daarna werd er veel koffie geschonken. We zochten in oude papieren naar foto's en vonden die niet. Ina kwam thuis en zei dat die achter de spectrum (seventies encyclopedieen) lagen. We dronken nog gezellig een biertje en gingen vervolgens pitten.

Dinsdag 28/08

Moeder had voorgesteld om in Venlo de Floriade te bekijken. Derhalve zijn we vroeg opgestaan en er werden broodjes, drankjes en regenjassen meegenomen. Albert kent de nodige sluipweggetjes en reed binnendoor, bij ´s Heerenberg de grens over. Zo kwamen we langs Emmerich en Kleve, om het altijd knelpuntrijke Nijmegen links te laten liggen.
Over de "Deutsche Landstraßen" heen, en terug in Nederland ben je dan meteen in Limburg.
Aangekomen op het gigantische parkeerterrein liepen we richting de bussen die ons naar het park brachten. We staken de A73 over en liepen langs de grote laarzen. De camera´s werden tevoorschijn getoverd en met flinke pas gingen we voorbij de eerste paviljoenen. Er was een kabelbaan van het begin naar het eindpunt van het park.
Het is een mooie expositie, mix van bloemen, planten, verkooppraatjes en milieubewustheid. Ook hebben we nog heerlijke tomaatjes gehad.

 Het was niet gruwelijk druk, maar er werd wel veel Duits en Limburgs gewauweld.
Na ruim 200 schitterende fotos gemaakt te hebben was de batterij van de camera leeg. Het was al laat en er werd bij het Valkje in Cuijk gegeten. Hierdoor was de terugrit via ons "Nachbarland" geen optie, maar gelukkig was het niet al te vol op de A325 en de A50.

Woensdag 29/08

Na het wat rommelige begin van de week qua weer (regen, zon en onberekenbaarheid) was het nu de hele dag droog. Na een relaxte ochtend haalden we eerst een slaapzak uit de caravan die bij oma geparkeerd staat.
Albert bracht ons naar Enschede. Met Laurens dronken we eerst koffie en liepen daarna het centrum in.

 Op een terras aten we een broodje tegen 3 uur en we slenterden wat door en langs winkels, die helaas nogal vroeg het bordje "gesloten" ophingen.
We zaten nog op een hartenbankje en mijn hermanito kwam nog ene "black Eddie" tegen.
Ook zuiver toeval; Niels kwam ons tegemoet fietsen. We besloten een biertje te drinken bij een italiaanse tent.
We togen terug naar de wijk en deden broederlijk boodschappen. Laurens was aan de slag in de keuken en maakte een heerlijke tagliatelle met spinazie.
Thijs kwam vervolgens langs, de beugels kwamen uit de koelkast en mijn broer liet ons wat eigengemaakte muziek luisteren. Er werd geouwehoerd tot 4 uur alvorens te gaan pitten.

Donderdag 30/08

De wekker ging om kwart over negen. We hadden een avocado meegenomen die met een uitje klaargemaakt werd voor het ontbijt.
Vervolgens zochten we onze spullen en daarna togen we richting het station der Nederlandse spoorwegen. Jammer genoeg heeft de NS niet overal automaten die munten aanpakken, en de spaanse bankpas functioneert in Nederland niet, dus betaal je voor de toch al niet goedkope kaartjes nog eens een halve euro extra.
Maar goed. De reis bracht ons naar Apeldoorn, waar we om 13:00 aankwamen. Betty vond ons en liet ons zien waar ze woont; aan de Avenida de las Palomas.
Opnieuw was het prachtig mooi zonnig weer. In het zonnetje een lekker stukje kersentaart met koffie genomen.
We kletsten 3talig; Nederlands, Spaans en Engels en lieten de cavia's smullen van het gras. De kikkers kwamen nog niet uit het vijvertje.

Iets na vier uur kwamen Puck en Nina ook en over de A1 reed Betty met ons in het corsa'tje van oompje DJ naar de zandverstuiving in de bossen van Kootwijk. Dit bezoekje was kort maar krachtig, omdat er juist een wolkbreukje kwam bovendrijven.

Via Ugchelen reden we dus terug naar A'doorn en we kregen een rondleiding in de Hamermolen, een geweldige tent met een subliem interieur.
Er was nog wat over van een buffetje, dus we hadden mazzel en er waren heerlijke gehaktballetjes. Een snel bakje koffie en daarna liep Betty met ons terug naar het station.
Albert haalde ons op in Lochem en thuisgekomen was Conny met Goof op visite. Zodoende werd er weer pica pica op tafel gezet. Goof keek hongerig rond en blafte veel.

Vrijdag 31/08

Het mooie weer liet zich 's morgens niet zien. Vandaag stond de reis naar het hoge noorden op het programma. Albert had zijn planning daarop aangepast. Eerst bezochten we het pittoreske hanzestadje Zutphen, terwijl pa elders een klant ging bezoeken. Hij leende ons een pluutje, waarna we wat winkelden, er werden kleren en souvenirs gekocht.

De Gevel, mijn oude stamkroeg ging pas open om 14 uur. Zodoende namen we koffie in Old Dutch, de kroeg ernaast. Mijn gangster gafas de sol braken hier af.
We maakten wat foto's van de stad en haar muren. Albert kwam ons weer halen en via Deventer en Salland reden we naar Assen waar we bij het juridisch loket hebben gesproken over onze papieren. Die zijn in Nederland i.i.g. geldig.

Eigenlijk zouden we in Assen de trein nemen naar Groningen, maar Albert ging in Noord Drenthe nog een klant bezoeken en bracht ons daarna naar Huizinge.
Mijn broer Oscar en zijn vriendin Margriet waren blij dat we kwamen, evenals wij.
Oscar prepareerde het avondeten en daarna wandelden we wat door het dorpje.

Ter afsluiting van de avond werden er nog wat flesjes Grolsch geopend en de Wii ging aan om Mario en Wii Sports te spelen.

Zaterdag 01/09

De paardjes van Margriet stonden al in de wei toen we opstonden. Zij stond in de keuken al lachend het ontbijt te maken.

Zij vertrok naar een dressuurconcours in Leek, terwijl wij met Oscar in Middelstum even gingen tanken en boodschappen doen. We kwamen in Leek, zagen Margriet in actie met Crack Hit, dronken een brak bakje koffie en togen op naar Groningen.

Mijn hermano parkeerde bij het casino. Bij het eerste het beste terras legden we aan om even een broodje te eten en iets later liepen we de stad in. Een klein jochie was zijn verkiezingsballon verloren en huilde daarom.
Oscar bezocht nog een kledingwinkel maar wilde niets kopen omdat zijn adviseuse (Margriet) er niet bij was. Daarna zagen we de Martinitoren en zaten nog even op het terras van een beachclub.
Aangezien Margriet bij een van de proefjes eerste was geworden duurde het nogal lang voordat ze naar Groningen kwam. We liepen met Oscar naar een soortement van Mexicaan (Four Roses) en vervolgens hadden we een bowlingbaan.
Yina had erg veel "suerte de principiante" en had 5 of 6 strikes, terwijl ikzelf geen deuk in een pakje boter wist te gooien. Gezien het feit dat mijn broer en zijn vriendin minimaal 1x per jaar de baan bezoeken hebben zij net iets meer handigheid en dus ook hogere scores.
Maar het was wel heel gezellig. Thuisgekomen rond 23:30 werden er nog wat flesjes geopend, de wii ging ook nog aan en pas om 2:30 gingen de lichten uit.

Zondag 02/09/2012

Heerlijk uitgeslapen tot 12:30 en ontbeten. 3 kwartier later stonden Pa en Ma al op de stoep. Er was een oldtimer optocht met heel oude auto's.

Moeder had heerlijke cupcakes meegebracht en er werd dus maar vast koffie klaargemaakt.

Bij wijze van telepathie kwamen ook de ouders van Margriet langs. Buiten werd de tafel met pica pica klaargezet en Oscar prepareerde de BBQ.
Na een weekje Nederland bleek dat Yina het Nederlands al best redelijk beheerst, d.w.z. ik hoef nu lang niet alles meer te vertalen.
Na een gezellig samenzijn pakten we alles weer in en begon de trip naar het zuiden.

Maandag 03/09/2012

N.a.v. de tip van het vriendelijke meisje van het Assense loket bracht Ina ons naar Lochem en bezochten we het gemeentehuis met de papieren. De ambtenaar was een keurig beleefd vrouwtje en we kregen goede informatie en zelfs nog een bakje koffie. Kom daar in Spanje maar eens om. Binnen een kwartiertje waren we al klaar en vervolgens werden er nog wat boodschapjes gedaan en we bezochten de Intratuin.

Thuis hebben we heerlijke pannekoekjes gebakken, in het zonnetje gelegen en moeder kreeg bezoek van "la rubia alta". Yina en ik zijn gaan wandelen bij het oude ijsbaantje uit de jaren 80.

Het was verder een rustige dag en na de wandeling van ongeveer 5 KM maakten we van de gelegenheid gebruik om onze "uitgevonden rijst" te maken, waar iedereen van smulde. Wij namen moeders Golfje en bezochten oma, we keken er wat TV en oude foto's.

Dinsdag 04/09/2012

Opnieuw was het geweldig mooi weer. Vandaag op bezoek naar een andere hanzestad; Deventer. Ook Ina ging met ons mee. Het is altijd lastig om te parkeren maar er werd een stekkie gevonden bij de grote kerk, wat twee eurootjes per uur kost.
Bij het café de Waagschaal een lekker bakje koffie gedronken met echte Deventer koek en daarna door de Kleine en Grote Overstraat gewandeld, gekke winkeltjes bekeken etc.
In de Nieuwstraat werd een schitterend Union Jack kussentje aangeboden, dus dat heb ik maar gekocht.
Na een heerlijk en groot Talamini ijsje waren we net op tijd terug bij het Golfje voordat de parkeertijdstermijn zou verstrijken.

Weer thuis hielpen we Albert met grasmaaien.
Conny kwam langs met de kids, de hond, de pony en het kalfje.
Daar wij nog zaten te eten en Goof weer met begerige ogen keek naar al het lekkers op de borden jaagde moeder hem naar huis.
Dinsdag is de reünie avond van de stichting Bello, het befaamde treintje wat een 5 a 6 jaar geleden gebouwd is door Albert en zijn kameraden.

We liepen erheen, dat is een kleine kilometer, we dronken er koffie. Daarna gingen de flessen open (bier, jenever, vieux), er werden een paar sterke verhalen verteld en in het stikkedonker wandelden we weer terug.
Weer thuis werden er weer eens programma's over de verkiezingen gekeken.

Woensdag 05/09/2012

Vandaag retourneerden we naar Twente. Albert dropte ons op het Lochemse station maar we misten net de trein. Geduldig wachtten we een half uurtje en aangekomen in Hengelo namen we buslijn 11.
Jammer genoeg wist ik niet waar de halte was, dus vroeg ik info aan de chauffeur en hij zei: Ja, oei, daar zijn we eigenlijk al voorbij, maar ik regel wel wat.
De chauffeur reed nog een paar KM verder en liet ons overstappen op lijn 13. Iets later dan gepland kwamen we in de wijk waar onze vrienden Niels en Anne pas een jaartje wonen.
Niels grinnikte breeduit toen hij ons tegemoet kwam fietsen. Anne maakte een bakje thee en we kregen een rondleiding door het huis; de vogels Max en Felix in (of uit) de kooi en een oude collectie games en consoles waar nog best een redelijke stuiver aan verdiend kan worden.

Het Grolsch werd uit de koelkast gehaald er in de schuur lag hout voor de BBQ. Een paar uurtjes later waren de buikjes vol en hebben we een wandelingetje om het maisveld gemaakt, compleet met foto's van de koetjes en old school Massey Ferguson tractoren.

Na de "promenade" werd het vuur opnieuw opgestookt en werden er nog wat glazen gedronken, en het was al erg laat toen er nog een sessie Bohemian Rhapsody gezongen werd. Daarna sliepen we comfortabel op het luchtmatras.

Donderdag 06/09/2012

Na een lekker laat ontbijtje namen we de bus terug naar de stad en hebben we bij de Kruidvat de voorraad stroopwafelblikken opgekocht. De gemeente Hengelo heeft geld verbrast aan beelden van beren, dus hebben we die maar op de foto gezet.

Op het station aten we een dürümpje en we namen de trein terug. Moeder haalde ons op in Lochem.
Thuis namen we nog maar eens een koffie, pakten we de koffers in, we hielden een middagdutje en vervolgens waren we geinviteerd bij de buren; borreltje + pica pica, pannekoeken avondeten en koffie.
We hebben het niet al te laat gemaakt omdat we morgen al vroeg weg moeten.

Vrijdag 07/09/2012 & Zaterdag 08/09/2012

Om half 7 al opgestaan voor de terugreis naar het zuiden. Douchen, ontbijtje en Albert bracht ons naar Utrecht.
We waren ruim op tijd daar en hadden tijd voor de laatste koffie en een foto van de bus. De lange reis terug was begonnen net voor 10 uur.
Iets voor elven waren we in Eindhoven en daar wachtten we geduldig op overige passagiers, dus zaten we met de chauffeurs een dik kwartier in de kroeg.
Na het brabantse intermezzo (de chauffeurs klaagden nog wel over het feit dat de NL koffie niet zo lekker is) ging het richting "la Belgique". In Brussel Noord was weer even tijd om foto's te maken.

 De bus stroomde vol met rumoerige bier drinkende jonge(n)lui.
Het zou logisch geweest zijn om direct naar het zuidoosten te koersen, maar helaas, er waren ook nog klanten in Liège.
Iets onder Liège, in Sprimont namen we dan de lunch en de jeugd zat er vrolijk aan de Jupilers in het grasveld. In het Luxemburgse Berchem was nog een sanitaire stop (eigenlijk was het een stop voor de chauffeurs om goedkoop tabak in te slaan) en Frankrijk wachtte al op ons. De avond viel over het noordfranse "paysage" terwijl er in Metz en Nancy nog meer mensen opstapten.

Tegen half 8 de volgende ochtend waren we in Perpignan in Frans Catalunya. De flikken kwamen de bus in om paspoorten te controleren. We hadden alle papieren rommel bij ons en konden derhalve Perpignan uit.
4 KM voor de spaanse grens begon het hele circus opnieuw, en ook nu waren we binnen 5 minuten weer weg.
Iets na 8 uur zijn we weer terug in de uien (en Dali) stad Figueres.

Iedereen is best wel moe. We hebben ruim de tijd om een lekker bakje koffie te drinken. In Lloret is de een- na laatste stop en om twaalf uur zijn we weer terug thuis in Barcelona...

Un Catalunya lliure?

Fa onze anys que vaig pisar la terra catalana per primera vegada. Recordo el vol que vaig prendre des de Suissa i que em van oferir un diari. Encara no parlava el catala, nomes els dies de la setmana. Linguisticament i culturalment Espanya es un pais una miqueta diferent, per una varietat de raons; 1. Canaries 2. Ceuta i Melilla 3. Llivia Catalunya i el pais basc volen independencia de la gran Espanya que economicament va tan fotuda (i aixo es tan sols expressat eufemisticament). Esclar que hi ha massa raons per "tallar" la tarta. A tota Europa veus paisos txiquets que no han sigut annexats pels seus "germans grans", com Luxemburg, o Albania. Fa cent anys, el mapa d'Europa va ser completament diferent. Llavors, quan la primera guerra mundial va acabar, Austria i Hungria s'obria(n). Fa 20 anys, Jugoslavia va obrir tambe. Slovenia, Croacia, i altres paisos, sempre cubertes per la "unio" de Tito van renaixer mes o menys. Rusia i l' unio Sovietica, mateixa historia. Catalunya esta atrapat dins de 2 paisos. Creuem la A7 per prendre la A9 de França. Catalogne nord. La autopista es diu: La Catalane. Quan entres a Perpignan, veuras els carrers en frances i en catala. El passat dimarts vaig sortir de la feina. La Diagonal estava ple de gent amb banderes catalanes. Una regio dins de 2 paises, segon el meu punt de vista, ja es un pais en si. A mes, una regio que sempre funcionava be, i sempre ha tenir que portar les garrofes guanyades amb treball dur a Madrid? La terra espanyola, en tierras movedizas, que va fotre el benestar de les zones amb millor economia? L'administracio dels cales catalans, millor que ho fa Catalunya mateixa. La capital d'Espanya es el inspector d' Hisenda, i com al sur, la gallina esta mes pelada, van cap al nord a trobar pelas. Una regio amb una linia de costa de mes de cinq-cent quilometres mereix una miqueta mes que ser simplement una comunidad de 4 provincies amb una identitat "diferent". No es raro que la gente esta orgullosa de su region, es normal! Visca Catalunya!

1991, Road Rash and other stuff

Somewhere in the eighties, they are just everywhere.
Video games. Consoles. Entertainment. Play. Come play on the NES with me, my Amiga. Connect the Atari 2600 to the telly.

Small joysticks, Space Invaders, I never had an Atari myself, but made some great highscores on the normal pc. Who remembers the Digger game from 1983?

Nintendo came up with the NES. We all love(d) the dog in the duck game, that barks and jumps in the bushes.
Here they are again, the italian brothers. Luigi is the green boy, a bit younger as his brother Mario. How many times we fell in the sea, couldn't swim,dropped into the ravines, got hit by bombs or killed by backbouncing Koopa shells. The castleworld with the lava and Bowser. Jack and the Beansteak by climbing to other worlds.

Sega had the Master system, and then in the nineties, they hit the gaming market with the Megadrive (or Genesis). We were kids in secondary school, 13 or 14 year olds, and in the weekends, I used to go to the videotheque and loan a megadrive with some games there.
What Mario is for Nintendo, Sonic became for Sega. Coins are rings.

Searching through all those game titles, such as European Club Soccer, also one of my favourites back then, my eyes fall on the Road Rash cartridge. Racing on the US highways, kicking other bikers off or hitting them just in front of a car. The funky noisy sounds, the somewhat sinister gameplay, chasing the way down the finish, getting knocked on a tree or a cow, falling from the bike and running over the highway to follow the route. What kind of keyboard/synthesizer has been used to create these brilliant mega drive tunes?

After 5 circuits ending good enough on each track, you get in the second level. The tracks are longer, there is more police to tail you and bust you, fining you and eventually when you get a more expensive motorcycle, you crash more.

This is 1991, and all these old games bring back nostalgic memories. Here in Spain there are a lot of second hand cash converter stores where all these brilliant "living in the past" consoles are still being sold. Then again, there is also Ebay. And what about our friends that have a basement full of Commodores, with thousands of floppy disks.
But you can also run your torrent client and find all roms you want. Emulate any rom for any console and travel back in history of gaming.

De retour aux Pays Bas

Pas encore, pas encore, mais je retournera dans 4 semaines.
Franchement je suis un peu desillusioné avec la bureaucratie entre mon pays, l'Espagne et la Bolivie. Mais nous irons a ma terre pour regarder si nous pouvons regler quelque chose, a visiter les Affaires Exterieurs de La Haye.

Economiquement va être un debâcle bien sur ce voyage. Mon papan a contribué pour acheter les billets.
Nous prendrons le bus que sortira depuis la gare de Sants (mon premier quartier dans Barcelone) pour arriver 24 heures et demie plus tard au centre des Pays Bas (la ville d'Utrecht). Il y a 1550 KM de route via Perpignan, Narbonne, Toulouse, Limoges, Orleans, Paris, Bruxelles et Anvers.

Quand nous arriverons a mon village nous mangerons avec mes parents, et peut-être avec mes frères. Samedi 25 août est le dernier jour de la fête du village. Ça implique que ses inhabitants passent par les rues bourrés et que les 2 bars feront une bonne economie.
Ma femme ne connait pas encore mon pays. La langue neerlandais est très compliqué. Mais avec de l´aide elle va se débrouiller bien.

Plus ou moins je prepare un petit "planning" des visites à faire. Un dimanche pour ma grandmère. Un jour nous prendrons les vélos pour faire un tour de 40 KM par les environs de la région.
Mon "petit" frère Laurens, celui qui parle espagnol, lui visiterons, il habite a côté d´Allemagne, c´est chouette de visiter le pays des voisins. Mon ami Niels habitait dans la même ville que mon frère, mais il se misait en colère avec quelques personnes, et il s´a déménagé a une ville prochain.

Mon autre frère Oscar habite avec sa copine dans un "lieu dit", une localité trés petit a la province de Groningen, dans le nord. Il m´a promis déjà un weekend avec barbaq et visite a la grand ville. Je lui ai visité dans l'hiver de 2008 quand il faisait froid.

J'aimerais aussi de visiter de nouveau les villes de Deventer, Zutphen, Arnhem et Nijmegen, et nous devons organiser rendez-vous avec la moitié de la famille (a Apeldoorn, Aalten, Arnhem, Borculo etc).
Les photos seront mises a ma compte facebook. Pour le moment, nous faisons le "countdown"...